Hergebruikte materialen en hoeveelheden
- Recuperatiekasseien in Belgisch porfier, geleverd en gezaagd door het bedrijf Maris (onderaannemer) en geplaatst door het bedrijf Verbruggen bvba: 6300 m²
Het project
Historisch gezien was België een van de belangrijkste producenten van straatkasseien in porfier. Op het einde van de 19de eeuw vervaardigde een van de belangrijkste producenten in België – de groeve van Quenast – jaarlijks meer dan 175 000 ton kasseien, grotendeels bestemd voor de export. Bij gigantische verbouwingswerken in Parijs gebruikt Baron Haussmann de Belgische kasseien in porfier, die hij vooral waardeert vanwege hun “harde, gelijkmatige […] oppervlakte dat geschikt is voor verkeer”.
Dat waren ook ongeveer de redenen waarom de architecten van het bureau a practice. hun toevlucht namen tot porfier voor de heraanleg van het gemeenteplein van Sint-Jans-Molenbeek en de omliggende straten. Voor deze openbare ruimten wilden zij een esthetische, harde steen die goed bestand is tegen vervuiling.
Sinds de jaren 1950 worden er in de Belgische groeven geen kasseien in porfier meer vervaardigd. Maar de voorraad bestaande kasseien is aanzienlijk en het hergebruik ervan is goed georganiseerd in professionele ketens. Het sprak dan ook voor zich dat de architecten en het studiebureau zich van bij de ontwerpfase zouden richten tot de hergebruikketen alvorens deze kasseien aan te kopen. Zo werden in totaal zo'n 6300 m² kasseien verwerkt.
De kasseien werden gezaagd door de leverancier (onderneming Maris) en geplaatst door het bedrijf Verbruggen bvba. Dit is een courante praktijk in de ketens voor hergebruik van kasseien. Het zorgt voor een grotere gelijkmatigheid van de oppervlaktes en maakt het mogelijk te beantwoorden aan de huidige eisen inzake mobiliteit en comfort van de gebruikers (met name gebruikers met beperkte mobiliteit).
Voor dit project werden de architecten bijgestaan door Pierre Vanderstraeten (consultant inzake openbare ruimte) en kunstenares Joëlle Tuerlinckx.
Om problemen tijdens de werf te vermijden, kregen de aannemers waarmee contact werd opgenomen niet alleen de beschrijvingen in het bestek, maar ook een monster van een kassei. Deze monsters dienden als referentie om te beschrijven wat de geselecteerde aannemers op de werf moest leveren.
